نقاط عطف رشد کودک – بدو تولد تا یک سالگی

نقاط عطف رشد کودک - بدو تولد تا یک سالگی-مادرلند-motherlaand.com

نوزادان در سال اول زندگی خود با سرعت شگفت انگیزی رشد می کنند. آنها علاوه بر رشد جسمی از نظر قد و وزن ، مراحل مهمی را نیز پشت سر می گذارند که از آنها به عنوان نقاط عطف رشدی یاد می شود. نقاط عطف رشد ، مهارتهای جدیدی هستند که کودک می آموزد به راحتی آنها را انجام دهد مانند چرخیدن ، نشستن و راه رفتن.در این مقاله سعی داریم نقاط عطف رشد کودک از بدو تولد تا 12 ماهگی را بررسی کنیم.با ما همراه باشید.

 

طبقه بندی نقاط عطف رشد کودک چگونه است؟

معمولاً نقاط عطف رشد به سه دسته رشد حرکتی ، رشد زبانی و رشد اجتماعی-عاطفی طبقه بندی می شوند.

 

آیا همه نوزادان با سرعت مشابهی مانند یکدیگر رشد می کنند؟

نوزادان مراحل مشابهی از رشد را طی می کنند با این حال هیچ دو نوزادی دقیقا به یک سرعت مراحل را طی نمی کنند. برای هر مرحله رشدی خاص یک بازه زمانی مشخص وجود دارد که هر نوزاد در طول زمان متفاوتی آن مرحله را طی می کند. به عنوان مثال نوزادان در سن 9 تا 16 ماهگی راه رفتن را به طور مستقل یاد می گیرند. نوزادان همچنین قبل از رفتن به مرحله رشد بعدی ، مدت زمان متفاوتی را در هر مرحله سپری می کنند.

به یاد داشته باشید ، رشد یک فرایند خطی نیست و نوزادان ممکن است برخی مراحل را طی نکنند و یا به طور همزمان توانایی های مختلفی را بدست آورند. بنابراین ، لطفاً به این مطالب فقط به عنوان یک چارچوب کلی برای درک اصول رشد نوزاد نگاه کنید.

در ماه اول زندگی ، بیشتر رفتارهای کودک غیر ارادی است ، به این معنی که واکنش های او به صورت خود به خودی صورت می گیرد. رفته رفته ، با تکامل یافتن سیستم عصبی ، کودک قادر است در مورد رفتارهای خود بیشتر فکر کند.

 

 برخی از رفتارهای نوزادان به شرح زیر است:

رفلکس های دهان:

این رفلکس ها برای زنده ماندن نوزاد حیاتی است و به او در یافتن منبع غذا کمک می کنند. رفلکس های مکیدن و بلع از همه مهمتر هستند. وقتی دهان یا لب های نوزاد چیزی را لمس می کنند ، نوزاد بطور خودکار شروع به مکیدن می کند.

رفلکس بعدی زمانی است که نوزاد در صورت لمس گونه خود سر خود را به سمت دست شما بچرخاند. این رفلکس به نوزاد کمک می کند تا نوک پستان را برای تغذیه پیدا کند. این واکنش رفلکس روتینگ نامیده می شود و در حدود 4 ماهگی رفته رفته از بین می رود.

 

وحشت کردن:

زمانی اتفاق می افتد که نوزاد صدای بلندی را می شنود یا وقتی به عقب می افتد ، دست ها و پاهای او از بدنش دور می شوند. این رفلکس بیشتر در ماه اول قابل مشاهده است و معمولاً 2 یا 3 ماهگی از بین می رود.

گرفتن:

وقتی کف دست نوزاد شیء قرار دهید آن را می گیرد. این رفلکس در 2 ماه اول در قوی ترین حالت ممکن و معمولاً 5-6 ماهگی کم می شود.

قدم گذاشتن:

حتی اگر نوزاد نتواند وزن خود را تحمل کند ، اگر پاهایش روی سطح صاف قرار گیرد ، شروع به قدم گذاشتن یک پا جلوتر از پای دیگر می کند. رفلکس پله معمولاً تا 2 ماهگی از بین می رود.

 

در پایان ماه اول زندگی ، اکثر نوزادان موارد زیر را نشان دهند:

  • هنگامی که روی شکم است سر خود را بالا می آورد و دست ها را محکم مشت می کند.
  • روی اشیایی به فاصله 20 تا 30 سانتی متر از خود خیره می شود. به اشیاء و صورت ها نگاه می کند و به چهره انسان علاقه ویژه تری دارد . اشیاء سیاه و سفید را بر اجسام رنگی ترجیح می دهد.
  • هنگام شنیدن سر و صدا یک واکنش رفتاری (مانند پلک زدن ، تعجب ، تغییر در حرکات یا میزان تنفس)  نشان می دهد.

 

نقاط عطف برای نوزادان بین 1 تا 3 ماه چگونه اند؟

 

بین 1-3 ماهگی ، نوزاد از یک موجود کاملا وابسته به یک نوزاد فعال تبدیل می شود. بسیاری از واکنش های غیرارادی نوزادان در این سن از بین می روند. در این سن ، بینایی نوزاد به طرز چشمگیری رشد می کند. او بیشتر از قبل به محیط اطراف خود آگاه می شود و علاقه نشان می دهد. چهره انسان و اشیاء رنگی روشن را بیشتر از قبل دوست دارد.

نوزاد ممکن است یک شی متحرک را دنبال کند ، چیزها و افراد آشنا را از فاصله دور تشخیص دهد و از هماهنگی دستها و چشمهایش استفاده کند. در این سن ، نوزادان معمولاً به سمت صداهای آشنا برمی گردند و به صورت والدین یا سایر چهره های آشنا لبخند می زنند. آنها در این سن شروع به آواسازی می کنند (صداهای مصوت تکراری ، مانند اووو یا آآآ).

ماهیچه های گردن در این سن قوی تر می شوند. در ابتدا ، نوزادان تنها در حالی که روی شکم هستند می توانند سر خود را برای چند ثانیه بالا نگه دارند. هر بار که سر بالا گرفته می شود ماهیچه ها بیشتر تقویت می شوند. در 3 ماهگی ، زمانی که نوزاد روی شکم دراز کشیده است می تواند سر و سینه خود را به کمک ساعد خود بالا نگه دارند.

حرکات بازو و دست در این سن سریع رشد می کند. نوزادی که قبلا همیشه دستان خود را مشت میکرد ، اکنون دست خو را باز می کند که به اشیاء چنگ بزند یا به آن ها ضربه بزند. نوزادان در این سن با بالا آوردن دستان خود به جلوی صورت و قرار دادن آنها در دهان ، دستان خود را کشف می کنند.

 

در پایان این دوره ، اکثر نوزادان به مراحل زیر رسیده اند:

مهارت های حرکتی:

  • هنگامی که روی شکم است می تواند سر و گردن را بالا نگه دارد.
  • وقتی روی شکم یا کمر است پاها را دراز می کند و پا می زند
  • دست ها را باز و بسته می کند
  • دست خو را به دهان می برد
  • اسباب بازی ها را می گیرد و تکان می دهد
  • به اشیا آویزان ضربه میزند
  • اجسام متحرک را با چشم دنبال می کند
  • سر خود را به سمت محرک برمی گرداند

 

توانایی های زبانی:

آواهای مبهمی تولید می کند.

 

مهارتهای اجتماعی/عاطفی:

  • به چهره های آشنا لبخند می زند
  • از بازی با دیگران لذت می برد

 

شاید این مطلب را دوست داشته باشید :بهترین زمان برای از پوشک گرفتن کودک

 

نقاط عطف رشد نوزاد بین 4 تا 7 ماهگی چیست؟

 

نوزادان از سن 4-7 ماهگی یاد می گیرند که توانایی های ادراکی جدید خود (شامل بینایی ، لمس و شنوایی) و مهارت های حرکتی مانند (چنگ زدن ، چرخیدن ، نشستن و حتی خزیدن) را هماهنگ کنند. برعکس ماههای گذشته که عمدتا به صورت غیرارادی واکنش نشان می دادند ، نوزادان اکنون کنترل بیشتری بر آنچه می خواهند یا نمیخواهند دارند. نوزادان اسباب بازی ها را با لمس آنها و قرار دادن آنها در دهان خود به جای اینکه فقط به آنها نگاه کنند ، کشف خواهند کرد. آنها همچنین می توانند ارتباط بهتری با افراد برقرار کنند.

در این زمان ، نوزادان وابستگی شدیدی به والدین خود پیدا می کنند و ممکن است ترجیح دهند همیشه در کنار آنها باشند. با این حال ، نوزادان در این سن معمولا لبخند می زنند و با هرکسی که ملاقات می کنند بازی می کنند. بسیاری از کودکان در سن 5-6 ماهگی ترس از غریبه را از خود نشان می دهند و اگر پیش والدین نباشند ناراحت و بهانه گیر می شوند.

هنگامی که نوزادان می توانند سر خود را بالا بیاورند ، با استفاده از بازوهای خود به جلو فشار داده و پشت خود را برای بالا بردن قفسه سینه قوس می دهند. این حرکات به تقویت قسمت بالای بدن کمک می کند و بدن را برای نشستن آماده می کند. آنها همچنین ممکن است هنگام خوابیدن روی شکم تکان بخورند ، پاهای خود را تکان دهند و با دستان خود حالت شنا کردن را انجام دهند.

این حرکات برای غلتیدن و بعد چهار دست و پا رفتن ضروری است. در پایان این دوره ، نوزادان باید بتوانند از شکم به پشت و از پشت به شکم غلت بزنند و ممکن است بتوانند بدون هیچ گونه حمایتی بنشینند.

در سن 4 ماهگی ، نوزادان می توانند اسباب بازی ها را به راحتی به دهان خود ببرند. آنها از انگشتان دست و شست خود برای گرفتن اجسام استفاده می کنند. از آنجا که در این سن نوزادان به طور غریزی اشیاء را با قرار دادن آنها در دهان خود کشف می کنند ، مهم است که اجسام کوچک را دور از دسترس قرار دهید تا از بلعیدن تصادفی جلوگیری شود.

در سن 6-8 ماهگی ، آنها می توانند اشیاء را از دستی به دست دیگر منتقل کنند ، آنها را از این سو به آن سو بچرخانند و وارونه کنند. نوزادان نیز در این مرحله پا و انگشتان پای خود را کشف می کنند.

در این سن نوزادان روی اجسام تمرکز می کنند و حرکات را دنبال می کنند . آنها الگوها و اشکال پیچیده را دوست دارند. آنها همچنین دوست دارند خود را در آینه نگاه کنند. همچنان آواسازی می کنند ، اما اکنون صدای خود را بالا و پایین می آورند .

 

در پایان این دوره ، اکثر نوزادان به مراحل زیر رسیده اند:

مهارت های حرکتی:

  • از هر دو طرف غلت میزند ​​(شکم به پشت ، پشت به شکم)
  • با تکیه بر دستهای خود می نشیند و سپس بدون آن
  • با استفاده از چنگ زدن با دست اشیا را می گیرد
  • اشیاء را دست به دست منتقل می کند
  • هنگامی که روی پاها نگه داشته می شود ، وزن خود را تحمل می کند
  • اشیاء را با دست و دهان کشف می کند
  • اشیاء را با ضربه و لرزش کشف می کند

 

توانایی های زبانی:

  • می خندد
  • آواها تکرار شونده تولید می کند مثل با با با

 

مهارتهای اجتماعی/عاطفی:

  • احساسات را با لحن صدا تشخیص می دهد
  • اشیاء تا حدی پنهان شده را پیدا می کند

 

نقاط عطف برای نوزادان بین 8 تا 12 ماه چیست؟

در سن 8 ماهگی ، اکثر نوزادان می توانند بدون حمایت بنشینند. آنها گردن خود را قوس داده و در حالی که روی شکم هستند به اطراف نگاه می کنند . همه این فعالیت ها آنها را برای چهار دست و پا رفتن آماده می کند ، که معمولاً بین 7 تا 10 ماهگی انجام می دهد. چهاردست و پا رفتن برای هماهنگی عملکرد بین دو نیمکره مغز مهم است. با این حال برخی از نوزادان هرگز چهار دست و پا نمی روند .

نوزادان در این مرحله به طور چشمگیری تحرک بیشتری دارند. اکنون زمان محافظت از کودک است تا کودک بتواند بدون احتمال آسیب دیدگی به کشف دنیای اطراف خود بپردازد. محافظ کودک برای مسدود کردن راه پله ها یا جاهایی که می توانند خطرناک باشند (مانند حمام) بسیار مهم است.

پس از چهار دست و پا ، نوزادان شروع به آویزان شدن برای ایستادن می کنند. سپس در حالی که به دنبال چیزی برای حمایت هستند ، قدم هایی بر می دارند.  با بهبود تعادل ، نوزادان ممکن است به تدریج چند قدم  بردارند. اولین قدم های نوزادان در حدود 12 ماهگی برداشته می شود ، اما زودتر یا دیرتر از این کاملا طبیعی است.

در پایان این مرحله ، نوزادان با استفاده از انگشت شست و انگشت اول یا دوم برای گرفتن و برداشتن اشیاء کوچک ، از چنگ زدن استفاده می کنند. هنگامی که نوزادان نحوه باز کردن انگشتان خود را یاد می گیرند ، قادر به رها کردن و پرتاب کردن چیزها هستند. نوزادان همچنین با تکان دادن ، ضربه زدن و حرکت دادن اشیا از دستی به دست دیگر، آنها را به طور کامل بررسی می کنند. در این سن به اجسامی با قطعات متحرک مانند چرخ ها و چیزهایی که باز و بسته می شوند علاقه نشان می دهند. آنها همچنین دوست دارند انگشتان خود را به داخل سوراخ ها فرو کنند.

در این دوره رشد زیادی در رشد زبانی خود نشان می دهند. آنها شروع به ساخت هجاهای قابل تشخیص مانند ما یا دا می کنند که در نهایت به “ماما” یا “بابا” تبدیل می شود. آنها همچنین می توانند صداهایی را که دیگران می گویند تقلید کنند. در سن 12 ماهگی ، بسیاری از نوزادان حداقل یک کلمه (غیر از ماما و بابا) را به وضوح می گویند. آنها معنی نه را می فهمند و دستورات ساده را دنبال می کنند. نوزادان چهاردست و پا رفتن یا اشاره به اشیاء مورد نظر ارتباط غیرکلامی برقرار می کنند.

در این مرحله ، نوزادان همچنین ماندگاری شیء را می آموزند ، این مفهوم که وقتی یک شیء از دید آنها خارج می شود ، هنوز وجود دارد. به عنوان مثال ، اگر یک اسباب بازی زیر یک پتو پنهان شود ، نوزادان پتو را برداشته و آن را جستجو می کنند. نوزادان همچنین می آموزند که اجسام علاوه بر اینکه چیزی برای جویدن یا بوسیدن هستند عملکردهایی نیز دارند. مثلا شانه را به موها و تلفن را روی گوش می گذارند.

اضطراب جدایی ممکن است عود کند و ترس از غریبه در این دوره ایجاد شود و مرحله ای طبیعی از رشد عاطفی نوزادان است. اضطراب جدایی زمانی اتفاق می افتد که والدین از جلو چشم نوزاد دور می شوند. اضطراب جدایی معمولاً در سنین 9 تا 18 ماهگی به اوج خود می رسد و قبل از دومین تولد آنها کمتر می شود.

 

در پایان این دوره ، اکثر نوزادان به مراحل زیر رسیده اند:

مهارت های حرکتی:

  • به طور مستقل به حالت نشسته و سپس روی دست و زانو قرار می گیرد و چهار دست و پا می رود
  • اول با حمایت می ایستد و سپس بدون تکیه گاه و در نهایت چند قدم بدون حمایت بر میدارد و شروع به راه رفتن می کند.
  • با استفاده از انگشت شست و انگشت اول اشیاء را در ظرف قرار می دهد و آنها را از ظرف خارج می کند
  • شروع به انجام فعالیت های کاربردی تر می کند ، مانند نگه داشتن قاشق یا ورق زدن کتاب

توانایی های زبانی:

  • “مامان” و “بابا” می گوید و از این اصطلاحات به طور خاص برای والدین استفاده می کند
  • سعی می کند کلمات را تقلید کند و ممکن است اولین کلمه را بگوید
  • از حرکات ساده استفاده می کند ، مانند تکان دادن سر برای “نه” یا تکان دادن دست برای “خداحافظ”

 

مهارتهای اجتماعی/عاطفی:

  • به راحتی اشیاء پنهان شده را پیدا می کند
  • از برخی اشیا به درستی استفاده می کند مثلا از فنجان برای نوشیدن استفاده می کند یا تلفن را روی گوش خود می گذارد.
  • در کنار غریبه ها خجالتی است
  • وقتی مادر یا پدر می روند گریه می کند

 

شاید این مطلب را دوست داشته باشید : مهم ترین دلایل و اهمیت بازی با کودکان

 

نشان داده شده است که نگرانی والدین در مورد رشد فرزندشان در تشخیص تاخیر رشدی بسیار موثر است. اگرچه برای رسیدن به یک نقطه عطف یک بازه زمانی چندماهه در  نظر گرفته می شود ولی با این حال اگر کودک به یک مرحله رشدی در بازه زمانی تعیین شده نرسید غیر طبیعی است و با احتمال ناتوانی رشدی همراه است. بنابراین ، والدین باید در صورت بروز نگرانی در مورد رشد نوزاد خود با متخصص مشورت کنند.

پزشکان از آزمایشات استاندارد غربالگری برای تشخیص کودکانی که در معرض ناتوانی های رشدی هستند ، استفاده می کنند.

توجه داشته باشید برخی از نوزادان در معرض خطر بالای اختلالات رشدی هستند و رشد آنها باید با دقت بیشتری کنترل شود. به عنوان مثال نوزادان دارای نقایص مادرزادی ، اختلالات ژنتیکی (برخی از آنها قبل از تولد مشخص می شود) ، اختلالات متابولیک و مشکلات عصبی (مانند تشنج یا مشکلات تغذیه) هستند.

 

اگر متوجه شدید کودک شما یکی از نشانه های زیر را دارد، بهتر است با متخصص اطفال مشورت کنید:

-کاری که قبلاً انجام می داد را انجام نمی دهد. اگر رشد کودک شما در حال پسرفت است یا به طور مداوم در یک مرحله متوقف می شود ، با متخصص اطفال مشورت کنید.

-از قسمتی از بدن خود استفاده نمی کند. اگر کودک شما فقط از یک دست یا یک طرف بدن خود استفاده می کند ، با پزشک متخصص اطفال صحبت کنید.

-بیش از حد تکان می خورد. بسیاری از نوزادان دارای لرزش دست یا چانه هستند ، اما اگر تمام بدن او لرزش داشت ، می تواند نشان دهنده یک مشکل پزشکی باشد. با پزشک متخصص اطفال مشورت کنید.

motherland
ارسال دیدگاه